اوہ میڈا سلطان اے

گل ریحان کی خوشبو بھی چرا لاتی ہے منڈی فیض آباد سے جب بھی صبا آتی ہے   میرے آقا میرے مولیٰ ،میرے سید عالم  تیری ڈھال سی ہوتی ہے ، جب بھی بلا آتی ہے  تیرے در کے فقیروں کو اندھیروں میں شاہا در طیبہ سے سنبھلنے کی صدا آتی ہے  تیری یادیں تیری باتیں…

عشق سلامت ستے ہی خیراں جانے تیرا پیر  لہر جدائی دل وچ آئی اکھ وچ آیا نیر میری ساری کھٹی وٹی میرا سوہنا پیر  اوہیو وارث عشق دا جاپے اوہیو رانجھا ہیر  وچ ریحاناں پاکپتن ہے وچ ریحاناں پیر  نور نبی دا ونڈی جاندا لگدا شیخ کبیر حسد تکبر غفلت کیتا تینوں رب تو دور…

لنگڑے لولہے تن من چھالے ہتھ جوڑ کے ٹیڈو آگئے کوڑھ مرض دے مارے سائیاں شکر ہے تیکوں بھاگئے خلقت ساکوں رلدیاں ڈ ٹھا  اساں رلدے رلدے رل گئے پیر سواگ دی نگری راہندےاساں نام اللہ دا بھل گئے حسن حسین تے محسن میڈے آقا شاہ افضال لکھ کروڑوں درود نبی سائیں جیوے تیڈی آل

سائیں نور کمینے کتڑے کوں در اپنے تے سڈواو ہا، کرم فرماؤ ہا یا خواب اچ سوہنی صورت دی مٹھڑی جھات پواو ہا، کرم فرماؤ ہا جتھاں حسن حسین وی باندھے ہن نانا سائیں دے مونڈھے تے میں کنگلی گناہے ماری کوں اوہ گلیاں پاک ڈکھاؤ ہا،  کرم فرماؤ ہا میڈے  آنڈھ گوانڈھ دے سنگتی…

صاحب نوں میں آکھیا صاحب جو تقدیر دی ونڈ اے شکر اللہ دا کھیر تے کھنڈ اے  ونڈ دے اگے سیس نوایا، دل دے اندر ٹھنڈ اے  شکر اللہ دا کھیر تے کھنڈ اے نہ کوئی ساڈی مرضی ورضی نہ کوئی ہور گھمنڈ اے شکر اللہ دا کھیر تے کھنڈ اے مرد فدائی نہ دین…

فرض کرو جو اج دی راتیں سفر میکوں درکار اے   چن چمکار اے ڈیکھو تارے چمکن سارے، پئے کردے سب اقرار اے   چن چمکار اے اساں واسی سون دے اینہں من دے اوہ وسدے روہی پار اے  چن چمکار اے ظالم شیر تے رچھ تے چیتے ، تھئیے رستے کل دشوار اے   چن چمکار اے…